Conxuro da "Queimada".
Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasnos e daiños, espiritus das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas, feitizos das menciñeiras.
Pobres coñotas furadas, fogar dos vermes e alimañas.
Lume das santas compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e diaños.
Oubeo do can, pregon da morte, fouciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.
Averno de satan e Belbecu, lume dos cadaveres ardentes, corpos mutilados dos
indecentes, peidos dos infernales cus, musido do mar embravescida
Barriga inutil da muller solteira, falar dos gatos que andan a xaneira, guedella porra da cabra mal parida.
Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ao do inferno e
fuxiran as bruxas acabalo das escobas, indose bañar na praia das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no
aguardente, quedando asi purificadas.
E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa alma
e de todo embruxamento.
Forzas do aire, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada, si e verdade que tendes
mais poder que a humana xente, eiqui e agora, facede cos espritos dos amigos
que estan fora, participen con nos desta queimada.
Demos, trasnos e daiños, espiritus das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas, feitizos das menciñeiras.
Pobres coñotas furadas, fogar dos vermes e alimañas.
Lume das santas compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e diaños.
Oubeo do can, pregon da morte, fouciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.
Averno de satan e Belbecu, lume dos cadaveres ardentes, corpos mutilados dos
indecentes, peidos dos infernales cus, musido do mar embravescida
Barriga inutil da muller solteira, falar dos gatos que andan a xaneira, guedella porra da cabra mal parida.
Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ao do inferno e
fuxiran as bruxas acabalo das escobas, indose bañar na praia das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no
aguardente, quedando asi purificadas.
E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa alma
e de todo embruxamento.
Forzas do aire, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada, si e verdade que tendes
mais poder que a humana xente, eiqui e agora, facede cos espritos dos amigos
que estan fora, participen con nos desta queimada.
